အေၾကြးႏြံနစ္ျပီး
ရုန္းမထြက္ႏိုင္ျဖစ္ေနေသာ စီးပြားေရး အမႈေဆာင္အရာရွိတစ္ဦးရွိခဲ့သည္။
သူ႔ကို အေၾကြးရွင္မ်ားက ဝိုင္းလာသည္။ ကုန္ေပးသြင္းသူမ်ားက ေငြေပးေခ်ရန္
ေတာင္းဆိုေနသည္။ သူသည္ သူ၏ ကုမၸဏီ ေဒဝါလီခံရမည့္ေဘးမွ တစ္စုံတစ္ခုက
ကယ္တင္ေပးႏိုင္မည္လား စဥ္းစားရင္း ေခါင္းကို လက္ႏွင့္အုပ္ကာ ပန္းျခံထဲက
ခုံရွည္ေပၚ၌ ထုိင္ေနသည္။
အဖိုးၾကီးတစ္ေယာက္ ရုတ္တရက္ သူ႔ေရွ႕ေရာက္ေနသည္။ "မင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ငါျမင္ေနတယ္" ဟု သူကေျပာသည္။
အမႈေဆာင္အရာရွိ၏ ဒုကၡသုကၡမ်ားကို နားေထာင္ျပီးေနာက္ အဘိုးအိုက ေျပာသည္။ "မင္းကို ငါကူညီႏိုင္မယ္လို႔ ငါယုံၾကည္တယ္။"
သူက အမႈေဆာင္အရာရွိ၏ နာမည္ကိုေမး၊ ခ်က္လက္မွတ္တစ္ေစာင္ ေရးျပီးေနာက္ သူ႔လက္ထဲ ထုိးထည့္ေပးျပီး ေျပာသည္။ "ဒီပိုက္ဆံကို ယူသြား။ ဒီေန႔ကစျပီး တစ္ႏွစ္အတိတိၾကာတဲ့အခါမွာ ဒီေနရာမွာ ငါ့ကိုလာေတြ႔လွည့္။ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ငါ့ကို ပိုက္ဆံျပန္ေပးလို႔ရတယ္။"
ထို႔ေနာက္ သူကလွည့္ျပီး သူလာခဲ့စဥ္ကကဲ့သို႔ပင္ လွ်င္ျမန္စြာေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။
စီးပြားေရးအမႈေဆာင္အရာရွိက သူ၏လက္ထဲတြင္ ထိုအခ်ိန္က ကမၻာေပၚတြင္ အခ်မ္းသာဆုံး လူတစ္ဦးျဖစ္ေသာ ဂြ်န္ဒီေရာ့ခ္ဖဲလား လက္မွတ္ ေရးထိုးထားေသာ ေဒၚလာငါးသိန္းတန္ ခ်က္လက္မွတ္ တစ္ေစာင္ကို ျမင္ေတြ႔ရေလသည္။
"ငါ့ရဲ႕ပိုက္ဆံနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ပူပန္စရာေတြကို ခ်က္ခ်င္းေဖ်ာက္ပစ္လို႔ရျပီ" ဟု သူနားလည္ သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသို႔လုပ္မည့္အစား အမႈေဆာင္အရာရွိက ေငြသားမထုတ္ရေသးေသာ ခ်က္လက္မွတ္ကို သူ၏မီးခံေသတၱာထဲ ထည့္ထားရန္ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။ မီးခံေသတၱာထဲတြင္ ခ်က္လက္မွတ္ ရွိေနသည္ကို သိေနရံုေလးက သူ၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း အဖတ္ဆယ္ရန္ နည္းလမ္းရွာေဖြဖို႔ ခြန္အားေပးလိမ့္မည္ဟု သူေတြးခဲ့သည္။
အသစ္တစ္ဖန္ ျပန္ျဖစ္လာေသာ အေကာင္းျမင္စိတ္မ်ားႏွင့္ သူက ပိုမိုေကာင္းမြန္သည့္ စီးပြားေရး သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို ညွိႏိႈင္းျပီး ေငြေပးေခ်ရမည့္ အခ်ိန္ကာလကိုလည္း တိုးျမွင့္ခဲ့သည္။ ၾကီးမားသည့္ ေရာင္းခ်ရမႈအခ်ိဳ႕ကိုလည္း အျပီးသတ္ခဲ့သည္။ လအနည္းငယ္ အတြင္းတြင္ သူသည္ အေၾကြးမွလြတ္ျပီး ေငြေၾကးမ်ား တစ္ဖန္ျပန္လည္ရရွိခဲ့သည္။
တစ္ႏွစ္အတိအက် ၾကာေသာအခါ သူက ေငြမထုတ္ရေသးေသာ ခ်က္လက္မွတ္ႏွင့္အတူ ပန္းျခံသုိ႔ ျပန္လာခဲ့သည္။ သေဘာတူညီထားသည့္ အခ်ိန္သုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ အဘိုးၾကီးေပၚလာသည္။ သို႔ေသာ္ အမႈေဆာင္အရာရွိက ခ်က္လက္မွတ္ျပန္ေပးျပီး သူ၏ ေအာင္ျမင္မႈဇာတ္လမ္းကို မွ်ေဝရန္ျပင္ဆဲတြင္ သူနာျပဳတစ္ေယာက္အေျပးအလႊားေရာက္လာျပီး အဘိုးၾကီးကို ဖမ္းဆြဲလိုက္သည္။
"ဝမ္းသာလိုက္တာ သူ႔ကိုမိျပီ" ဟု သူကေအာ္သည္။ "သူက ရွင့္ကို အေႏွာက္အယွက္မေပးဘူးလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ သူက အနားယူတဲ့အိမ္ကေန အျမဲတမ္းထြက္ေျပးျပီး လူေတြကို သူက ဂြ်န္ဒီေရာ့ခ္ဖဲလားျဖစ္တယ္လို႔ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာရွင့္။"
ထို႔ေနာက္ သူက အဘိုးၾကီးလက္ကို တြဲေခၚသြားပါသည္။
အံ့ၾသေနေသာ အမႈေဆာင္အရာရွိသည္ ေနရာတြင္ပင္ ၾကက္ေသေသျပီး ရပ္ေနသည္။ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံးသူသည္ သူ႔တြင္ ေဒၚလာ သန္းတစ္ဝက္ေလာက္ ရွိသည္ဟု ယုံၾကည္ျပီး ေရာင္းဝယ္ ၾကိဳးစားေနျခင္းျဖစ္သည္။
ပိုက္ဆံက အစစ္ျဖစ္ေစ၊ အတုပဲျဖစ္ေစ သူ႔ဘဝကို ေျပာင္းလဲေပးလိုက္ျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ရုတ္တရက္ သူနားလည္သေဘာေပါက္ခဲ့သည္။ သူၾကိဳးစားခဲ့သမွ် အရာတိုင္းကို ရရွိရန္စြမ္းအားေပးခဲ့သည္မွာ သူ အသစ္တစ္ဖန္ေတြ႔ရွိခဲ့ေသာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယုံၾကည္မႈသာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။
စည္သူထက္
Ref: "Self Confidence" by "Author Unknown"
The Best English Magazine, April, 2015
အဖိုးၾကီးတစ္ေယာက္ ရုတ္တရက္ သူ႔ေရွ႕ေရာက္ေနသည္။ "မင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနတာကို ငါျမင္ေနတယ္" ဟု သူကေျပာသည္။
အမႈေဆာင္အရာရွိ၏ ဒုကၡသုကၡမ်ားကို နားေထာင္ျပီးေနာက္ အဘိုးအိုက ေျပာသည္။ "မင္းကို ငါကူညီႏိုင္မယ္လို႔ ငါယုံၾကည္တယ္။"
သူက အမႈေဆာင္အရာရွိ၏ နာမည္ကိုေမး၊ ခ်က္လက္မွတ္တစ္ေစာင္ ေရးျပီးေနာက္ သူ႔လက္ထဲ ထုိးထည့္ေပးျပီး ေျပာသည္။ "ဒီပိုက္ဆံကို ယူသြား။ ဒီေန႔ကစျပီး တစ္ႏွစ္အတိတိၾကာတဲ့အခါမွာ ဒီေနရာမွာ ငါ့ကိုလာေတြ႔လွည့္။ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ငါ့ကို ပိုက္ဆံျပန္ေပးလို႔ရတယ္။"
ထို႔ေနာက္ သူကလွည့္ျပီး သူလာခဲ့စဥ္ကကဲ့သို႔ပင္ လွ်င္ျမန္စြာေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။
စီးပြားေရးအမႈေဆာင္အရာရွိက သူ၏လက္ထဲတြင္ ထိုအခ်ိန္က ကမၻာေပၚတြင္ အခ်မ္းသာဆုံး လူတစ္ဦးျဖစ္ေသာ ဂြ်န္ဒီေရာ့ခ္ဖဲလား လက္မွတ္ ေရးထိုးထားေသာ ေဒၚလာငါးသိန္းတန္ ခ်က္လက္မွတ္ တစ္ေစာင္ကို ျမင္ေတြ႔ရေလသည္။
"ငါ့ရဲ႕ပိုက္ဆံနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ပူပန္စရာေတြကို ခ်က္ခ်င္းေဖ်ာက္ပစ္လို႔ရျပီ" ဟု သူနားလည္ သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသို႔လုပ္မည့္အစား အမႈေဆာင္အရာရွိက ေငြသားမထုတ္ရေသးေသာ ခ်က္လက္မွတ္ကို သူ၏မီးခံေသတၱာထဲ ထည့္ထားရန္ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။ မီးခံေသတၱာထဲတြင္ ခ်က္လက္မွတ္ ရွိေနသည္ကို သိေနရံုေလးက သူ၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း အဖတ္ဆယ္ရန္ နည္းလမ္းရွာေဖြဖို႔ ခြန္အားေပးလိမ့္မည္ဟု သူေတြးခဲ့သည္။
အသစ္တစ္ဖန္ ျပန္ျဖစ္လာေသာ အေကာင္းျမင္စိတ္မ်ားႏွင့္ သူက ပိုမိုေကာင္းမြန္သည့္ စီးပြားေရး သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို ညွိႏိႈင္းျပီး ေငြေပးေခ်ရမည့္ အခ်ိန္ကာလကိုလည္း တိုးျမွင့္ခဲ့သည္။ ၾကီးမားသည့္ ေရာင္းခ်ရမႈအခ်ိဳ႕ကိုလည္း အျပီးသတ္ခဲ့သည္။ လအနည္းငယ္ အတြင္းတြင္ သူသည္ အေၾကြးမွလြတ္ျပီး ေငြေၾကးမ်ား တစ္ဖန္ျပန္လည္ရရွိခဲ့သည္။
တစ္ႏွစ္အတိအက် ၾကာေသာအခါ သူက ေငြမထုတ္ရေသးေသာ ခ်က္လက္မွတ္ႏွင့္အတူ ပန္းျခံသုိ႔ ျပန္လာခဲ့သည္။ သေဘာတူညီထားသည့္ အခ်ိန္သုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ အဘိုးၾကီးေပၚလာသည္။ သို႔ေသာ္ အမႈေဆာင္အရာရွိက ခ်က္လက္မွတ္ျပန္ေပးျပီး သူ၏ ေအာင္ျမင္မႈဇာတ္လမ္းကို မွ်ေဝရန္ျပင္ဆဲတြင္ သူနာျပဳတစ္ေယာက္အေျပးအလႊားေရာက္လာျပီး အဘိုးၾကီးကို ဖမ္းဆြဲလိုက္သည္။
"ဝမ္းသာလိုက္တာ သူ႔ကိုမိျပီ" ဟု သူကေအာ္သည္။ "သူက ရွင့္ကို အေႏွာက္အယွက္မေပးဘူးလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ သူက အနားယူတဲ့အိမ္ကေန အျမဲတမ္းထြက္ေျပးျပီး လူေတြကို သူက ဂြ်န္ဒီေရာ့ခ္ဖဲလားျဖစ္တယ္လို႔ ေလွ်ာက္ေျပာေနတာရွင့္။"
ထို႔ေနာက္ သူက အဘိုးၾကီးလက္ကို တြဲေခၚသြားပါသည္။
အံ့ၾသေနေသာ အမႈေဆာင္အရာရွိသည္ ေနရာတြင္ပင္ ၾကက္ေသေသျပီး ရပ္ေနသည္။ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံးသူသည္ သူ႔တြင္ ေဒၚလာ သန္းတစ္ဝက္ေလာက္ ရွိသည္ဟု ယုံၾကည္ျပီး ေရာင္းဝယ္ ၾကိဳးစားေနျခင္းျဖစ္သည္။
ပိုက္ဆံက အစစ္ျဖစ္ေစ၊ အတုပဲျဖစ္ေစ သူ႔ဘဝကို ေျပာင္းလဲေပးလိုက္ျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ရုတ္တရက္ သူနားလည္သေဘာေပါက္ခဲ့သည္။ သူၾကိဳးစားခဲ့သမွ် အရာတိုင္းကို ရရွိရန္စြမ္းအားေပးခဲ့သည္မွာ သူ အသစ္တစ္ဖန္ေတြ႔ရွိခဲ့ေသာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယုံၾကည္မႈသာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။
စည္သူထက္
Ref: "Self Confidence" by "Author Unknown"
The Best English Magazine, April, 2015